Mijn terugblik op GLORY 59 (Exclusief)

Opkomst in de ArenA was geweldig.

Twaalf jaar geleden maakte ik als 17 jarige jongen mijn debuut in de ArenA in het voorprogramma van de show. Nu ben ik de hoofdact van een prachtige avond in een uitverkochte ArenA. De opkomst tussen het publiek door was zeer indrukwekkend voor iedereen (inclusief mijzelf) en wat te denken van het gejuich van al de mensen toen ik de ring instapte. Een geweldige ervaring zo aan het begin van het gevecht.

Direct pressie zetten op Inocente.

Ik startte naar mijn gevoel meteen voortvarend zoals besproken met mijn trainer en zette direct pressie op de ervaren Inocente. Vanaf het begin de benen bewerken en zodoende de mobiliteit van de Braziliaan beperken was een belangrijk onder deel van het plan. Gekoppeld aan aanspreken van Guto’s conditie d.m.v een op hoog tempo trappen naar het lichaam uit te voeren.

Het plan werkte; de bewegelijke Guto had moeite met mijn gevarieerde acties, waarbij ik beide benen bewerkte met low kicks en diverse trappen binnendoor naar het lichaam van Inocente maakte. Tegelijkertijd was ik zeer alert op de counters van de tegenstander die met draaitrappen en counteracties probeerde te verrassen. Ik zorgde dat ik mijn defensie goed dicht hield.

Inocente leek aan het einde van de derde ronde aan het einde van zijn kunnen te zijn, maar bleef toch gevaarlijk met zijn counters.

Onreglementaire heupworp.

In de voorlaatste ronde probeert Guto met een onreglementaire actie de partij te forceren door mij uit de tent te lokken.

Ik vond het onsportief, maar ik wist precies wat hij ermee wilde bereiken. Het sterkte mij alleen maar in de gedachte dat hij voelde dat hij geen controle had. Na de waarschuwing die de Braziliaan krijgt ging de versnelling omhoog en ging ik op zoek naar de KO. Met een perfect geplaatste knie leek Inocente te wankelen maar hij haalde het einde van de ronde.

Knie op het hoofd van Guto.

Guto was erg stug, gaf niet op en bleef loeren op zijn kans. Hij nam niet veel risico’s meer, maar wachtte op een gaatje dat ik misschien wel zou laten vallen in mijn aanvalsdrift tijdens de laatste ronde. Hij vond een gaatje in de 5e ronde met een perfect geplaatste draaitrap.

Deze moest ik “wegslikken”.

Ik  “slikte de trap weg”, zoals wij dat in vaktermen noemen en ging stug door met het opvoeren van het tempo. Dit eiste zijn tol: Guto probeerde ook met z’n laatste adem nog te forceren, maar ik was het die nog een laatste keer aanzette met stootcombinaties.

De bel ging en het was direct al duidelijk dat ik een overtuigende overwinning had geboekt in een geweldige ArenA op een zeer ervaren en geroutineerde tegenstander.

Undisputed!

De 9e titel op rij was een feit op een geweldige avond voor het kickboksen wereldwijd en weer een grote stap vooruit voor de sport.

On to the next!